Doğru Sulama Teknikleri ve Sıklığı

Ev bahçeciliğinde bitki kayıplarının büyük bölümü zararlılardan ya da gübre eksikliğinden değil, yanlış sulamadan kaynaklanır. İşin ilginç yanı, yeni başlayanlarda en sık görülen hata su vermemek değil, fazla su vermektir. Kökler sadece suya değil, toprak boşluklarındaki havaya da ihtiyaç duyar. Sürekli ıslak tutulan bir saksıda bu boşluklar suyla dolar, kök hücreleri oksijensiz kalır ve çürümeye başlar. Sonuçta yapraklar sararır, pörsür — yani susuzlukla neredeyse aynı görüntü ortaya çıkar. Bu benzerlik yüzünden bahçe sahibi "demek ki su yetmiyor" diyerek durumu daha da kötüleştirir.

Önce Teşhis: Susuz mu, Boğulmuş mu?

İki durumu ayırt etmenin en güvenilir yolu görüntüye değil, toprağa bakmaktır. Parmağınızı 3-5 cm derine sokun; saksıda tahta bir çöp şiş veya kalem kullanabilirsiniz. Aşağıdaki farklar teşhisi kolaylaştırır:

Su İhtiyacını Belirleyen Değişkenler

"Haftada iki kez sula" gibi tarifler işe yaramaz, çünkü sulama sıklığı en az beş faktörün birleşimidir:

• Toprak yapısı: Kumlu toprak suyu hızla geçirir, killi toprak tutar ama havalanması zayıftır. Kompost ve organik madde her iki uçtaki toprağı dengeler; humus, kendi ağırlığının katları kadar su tutabilen bir sünger gibi çalışır.
• Kap hacmi: 2 litrelik saksı sıcak bir günde günde bir kez su isterken, 20 litrelik bir kap 3-4 gün dayanabilir. Balkon bahçelerinde kap büyüklüğü, sulama sıklığını doğrudan belirleyen en güçlü değişkendir.
• Karışım içeriği: Perlit oranı yüksek karışımlar hızlı drene olur, vermikülit ise nemi tutar. Aynı bitki, iki farklı karışımda tamamen farklı sulama takvimi ister.
• Bitki türü ve evresi: Fide dönemi yüzeysel ve sık, çiçek-meyve dönemi derin ve düzenli su ister. Domates, salatalık, kabak yüksek tüketicidir; biberiye, kekik, lavanta kuraklığa dayanıklıdır.
• Hava: Sıcaklık, rüzgâr ve nem. Rüzgârlı bir balkon, aynı sıcaklıktaki kapalı bir avludan çok daha hızlı kurutur.

Bahçe Sulama Yöntemleri Karşılaştırması

Uygulanabilecek bahçe sulama yöntemleri arasında su verimliliği, maliyet ve hastalık riski açısından ciddi farklar var:

Yaprakların üstünden yapılan sulama, mildiyö ve külleme gibi mantar hastalıklarına açık kapı bırakır; su daima kök bölgesine verilmel